kościoły

Kościół Zbawiciela

Kościół Zbawiciela

Kościół został wybudowany w 1902 roku według projektu królewskiego inspektora budowlanego Schroedera z Koźla. Budowę prowadził mistrz Proske. Organy zbudował gliwicki organmistrz E. Kurzer, a dzwony odlano z żeliwa w Bochum w 1901 roku.

Kościół św. Jerzego w Łabędach

Prace budowlane rozpoczęły się w 1937 roku. Kompletowanie wyposażenia przypadło na trudne lata wojenne. W 1976 roku wystrój wnętrza został wzbogacony o polichromie.

Kościół pw. św. Gerarda Majelli

Prace budowlane rozpoczęto w 2000 roku. Świątynia została poświęcona 11 września 2011 roku. Gliwicka parafia św. Gerarda Majelli jest jedną z dwóch w Polsce noszących to wezwanie.

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łabędach

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łabędach

We wzniesionym w XV wieku kościele do teraz można obejrzeć późnośredniowieczne gotyckie sklepienia. W latach 1716–1719 świątynia została rozbudowana z inicjatywy Hansa Bernharda von Welczeck. Kamienny rodowy herb znajduje się nad wejściem głównym, o rodzie von Welczeck przypomina także inskrypcja na chrzcielnicy znajdującej się w pobliżu rodzinnego grobowca.

Trójboczne zamknięte prezbiterium kościoła jest skierowane na wschód. To budowla jednonawowa z przybudówką. Nad wejściem głównym, w niszy, jest umieszczona kamienna rzeźba Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej z XVIII wieku.

Kościół pw. św. Rodziny

Projekt świątyni na planie krzyża greckiego wykonał berliński architekt Oertzen. Budowę ukończono w 1901 roku. Kościół w stylu neogotyckim posiada piękny, wysoki ołtarz o kompozycji trójelementowej oraz bardzo duże i dekoracyjne okna rozetowe. Na zewnątrz bryły znajdują się strzeliste wieżyczki. W środku świątyni dominuje złota figura Chrystusa Ukrzyżowanego zdobiona kunsztownymi roślinnymi ornamentami. W skrzydłach ołtarza znajdują się figury św. Anny i św. Barbary. Ściany prezbiterium pokrywają malowidła.

Kościół pw. św. Józefa

Świątynię wzniesiono w 1925 roku. Jest to budynek murowany z drewnianą wieżyczką na dachu. Przy kościele znajdują się figury Anioła Stróża, Jezusa Chrystusa, grota z figurą Matki Bożej z Lourdes oraz krzyż misyjny i parkowa alejka. We wnętrzu uwagę zwraca wystrój prezbiterium. Serce ołtarza głównego wypełnia obraz św. Józefa namalowany w 1912 roku i przekazany przez księdza Johannesa Chrząszcza. Ołtarz wykonany w drewnie dębowym jest dziełem Isidora Mrowetza.

Kościół pw. św. Jana Chrzciciela

Kościół pw. św. Jana Chrzciciela

Autorem projektu kościoła był Nawrat – miejscowy mistrz budowlany. W wyniku podjętych prac stodoła dworska została przebudowana na kościół, a spichlerz na plebanię. Podczas pierwszych prowadzonych w parafii misji (1934) stolarz Markiefka ofiarował drewniany krzyż misyjny. W 1922 roku przebudowano prezbiterium według projektu Fischera i Nawratka. Główny element ołtarzu stanowi tryptyk witraży, na które składają się sceny z życia Jana Chrzciciela.

Kościół pw. św. Jadwigi

Historia kościoła sięga XV wieku. Przebudowany w stylu neogotyckim w 1890 roku słynie z ołtarza głównego, w którym znajduje się obraz F. Wintera przedstawiający św. Jadwigę Śląską. Jedną z perełek wyposażenia jest barokowa chrzcielnica z połowy XVIII wieku, na której szczycie została wyrzeźbiona scena chrztu Jezusa w Jordanie.

 

Kościół pw. św. Jacka

Jednokondygnacyjna, współczesna świątynia została wybudowana po 2003 roku według projektu architektonicznego Jacka Zimosza i Jerzego Nowaka. Ponad drzwiami wejściowymi znajduje się antresola dla chóru muzycznego. W podpiwniczeniu umiejscowiono kryptę pod zakrystią.

W skromnym prezbiterium znajduje się krzyż z Chrystusem, u którego stóp jest tabernakulum z symbolami kłosów zboża. W kościele umieszczono także figurę św. Jacka z monstrancją z Najświętszym Sakramentem i figurą Najświętszej Maryi Panny.

Kościół pw. św. Bartłomieja (tak zwany nowy)

Kościół pw. św. Bartłomieja (tak zwany nowy)

Autorem projektu wybudowanego na początku XX stulecia kościoła był Ludwik Schneider. Monumentalna świątynia jest utrzymana w stylu neogotyckim. Bryłę z czerwonej cegły klinkierowej przełamuje prawie stumetrowa wieża. Ołtarz główny mierzy siedemnaście metrów wysokości i jest zrealizowany w drewnie. Szczyt konstrukcji wypełnia olejne płótno z wizerunkiem św. Bartłomieja.